Van supervisant naar gastdocent
Waarom ik nog steeds zo graag samenwerk met Rebecca Warner
Toen ik jaren geleden aan mijn N=1 moest beginnen, voelde dat als een enorme berg. Je weet dat het erbij hoort, maar je ziet vooral de hoeveelheid werk, bent niet helemaal bekend met de eisen en vraagt je af of je het wel goed genoeg gaat doen. Zo voelde het voor mij in ieder geval.
Via een advertentie op LinkedIn kwam ik in contact met Rebecca Warner. Dat bleek achteraf het begin van een samenwerking die ik destijds onmogelijk had kunnen voorspellen.
Stap voor stap werd die berg kleiner
Wat me vanaf het eerste moment opviel, was de manier waarop Rebecca me begeleidde. Ze had geen oordeel en gaf me niet het gevoel dat ik meteen alles moest kunnen. Ze bracht juist structuur en overzicht.
We spraken steeds af waar ik me de volgende keer op zou richten. Daardoor werd die berg, die eerst onoverzichtelijk voelde, ineens behapbaar. Sterker nog: ik ontdekte dat ik het schrijven van mijn N=1 eigenlijk best leuk begon te vinden.
Wat misschien nog wel het belangrijkste was: de sfeer was echt fijn. Rebecca werkte vanuit gelijkwaardigheid. Ik voelde ruimte om te proberen, fouten te maken en hardop na te denken. Juist daardoor durfde ik vrijer te denken en groeide mijn vertrouwen.
Mijn N=1 werd uiteindelijk in één keer goedgekeurd. Natuurlijk was ik daar ontzettend blij mee, maar achteraf besef ik dat ik toen niet alleen een verslag schreef. Ik ontwikkelde ook het vertrouwen dat ik elke dag in de praktijk gebruik en nu probeer door te geven aan cognitief gedragstherapeuten in opleiding.
Van supervisant naar collega
Een tijdje later vroeg Rebecca of ze mijn N=1 mocht gebruiken tijdens een workshop voor gedragstherapeuten in opleiding.
Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Ik wist nog precies hoe groot die drempel voor mij had gevoeld. Als ik anderen kon helpen om diezelfde stap met meer vertrouwen te zetten, dan deed ik dat graag.
Zo begon ik bij te dragen aan workshops over het schrijven van een N=1-verslag. Tijdens die workshops kregen we steeds vaker vragen over functie- en betekenisanalyses (faba’s). Er bleek veel behoefte te zijn aan verdere uitleg en verdieping. Rebecca pikte dat meteen op en ontwikkelde een aparte workshop waarin we supervisoren helpen hun kennis over de functie- en betekenisanalyse weer helemaal up-to-date te brengen. Ook daar werk ik inmiddels al jaren met veel plezier aan mee.
Nu geef ik ook les in de basiscursus
Naast de faba-workshops kreeg ik vorig jaar de kans om een les over PTSS te verzorgen binnen de Basiscursus Cognitieve Gedragstherapie.
Dat beviel van beide kanten zo goed, dat ik vanaf de komende basiscursus meerdere lesdagen ga verzorgen over depressie, PTSS, paniek en sociale angst. Daar kijk ik enorm naar uit.
Toen ik mijn N=1 schreef, werkte ik nog als basispsycholoog. Inmiddels heb ik de GZ-opleiding afgerond, ben ik klinisch psycholoog en werk ik dagelijks met volwassenen met onder andere trauma, depressie, paniekklachten en sociale angst. Juist die problematiek waar ik iedere dag mee werk, neem ik nu ook mee in de les.
Voor mij is dat de kracht van opleiden: niet alleen vertellen hoe cognitieve gedragstherapie volgens het boek werkt, maar vooral laten zien hoe je de methodiek in de spreekkamer gebruikt. Welke afwegingen maak je? Waar loop je tegenaan? En hoe vertaal je de theorie naar de cliënt die tegenover je zit?
Daarom vind ik het belangrijk deelnemers actief te betrekken, veel ruimte te geven voor vragen en samen te kijken naar situaties uit hun eigen praktijk. Ik hoop dat mijn ervaring helpt om de stap van theorie naar praktijk met meer vertrouwen te zetten.
“Dat je na afloop naar huis gaat met het gevoel:
Ik snap het. En ik kan dit ook.”
Waarom ik zo graag met Rebecca blijf samenwerken
In de loop der jaren heb ik Rebecca steeds beter leren kennen. Wat ik misschien wel het meest bewonder, is haar vermogen om ingewikkelde theorie begrijpelijk te maken.
Ze beschikt over enorm veel kennis, maar draagt die nooit op een manier over waardoor iemand zich onzeker voelt. Integendeel. Ze zoekt net zo lang naar een uitleg totdat het kwartje valt.
Daarnaast is ze ontzettend gedreven om kwaliteit te leveren. Niet alleen tijdens de lesdagen, maar ook in alles daaromheen. De online leeromgeving, de praktijkopdrachten en de feedback op het huiswerk zijn geen ‘extraatjes’, maar vormen een belangrijk onderdeel van het leerproces.
Daar groei je als cursist van.
Meerdere docenten maken een opleiding sterker
Wat ik mooi vind aan de basiscursus is dat deelnemers niet alleen leren van Rebecca, maar ook van verschillende docenten die allemaal hun eigen praktijkervaring meebrengen.
Rebecca legt een sterke theoretische basis. Ik neem mijn dagelijkse ervaring als klinisch psycholoog mee naar de lessen over depressie, PTSS, paniek en sociale angst. Maar er zijn ook andere gastdocenten van wie je veel kunt leren. Daardoor kunnen we de theorie steeds vertalen naar herkenbare praktijksituaties.
Juist die combinatie maakt een opleiding rijker.
Vertrouwen geef ik graag door
Als ik terugkijk op mijn eigen ontwikkeling, vind ik het bijzonder dat een begeleidingstraject rondom mijn N=1 uiteindelijk heeft geleid tot een jarenlange samenwerking. Van supervisant naar workshopbegeleider en van workshopbegeleider naar gastdocent. Dat zag ik tijdens het schrijven van mijn N=1 niet aankomen.
Wat ik deelnemers vooral gun, is hetzelfde vertrouwen dat ik destijds zelf heb ervaren: een opleiding waarin je vragen mag stellen, mag oefenen en stap voor stap groeit als behandelaar.
Misschien ontmoeten we elkaar binnenkort tijdens de Basiscursus Cognitieve Gedragstherapie. Ik kijk ernaar uit.
– Eva Vermeulen
Ben je benieuwd of de Basiscursus Cognitieve Gedragstherapie bij jou past?
In september start een nieuwe groep.
Tijdens de opleiding leer je niet alleen van Rebecca Warner, maar ook van ervaren gastdocenten die dagelijks werken met cliënten.
Ontdek de opleiding —>
